Ukrayna ve İtalya İlişkileri’ne Türkiye Perspektifi’nden Bir Bakış

by burakpehlivan on 11/07/2011

 

Biz Türkler’in bir bölümünde bir İtalyan hayranlığı vardır. Özellikle son 10 yıla kadar Türk ekonomisinin belli bir düzeye gelemediği dönemlerde, biraz İtalyanlar’ın imaj bombardımanıyla, biraz ise Türkler’in Avrupa gibi ekonomik dev ve çağdaş dünya örneği görülen bir bölgenin bize en yakın delikanlısı olarak İtalya’yı görmesinin etkisiyle bu hayranlığın oluştuğu söylenebilir. Bugüne baktığımızda ise ne medyan yaşı 40’ı geçen İtalya’nın delikanlılığı kaldı ne de Türkiye ekonomisinin, insanımızı sıkıntıya düşüren dönemleri. Türkiye artık Avrupa’nın bıçkın ama serseri olmayan, eğitimli ve istikbal vaat eden delikanlısı. Genç ve dinamik nüfusuyla, 2011 yılının ilk çeyreğinde rekor kırarak Dünya’nın en hızlı büyüyen ekonomisi ünvanı kazanmasıyla tüm dünyanın ilgisini çekiyor. Bir yandan Dışişleri Bakanımız coşkuyla karşılandığı Bingazi’de, hem de İtalya’nın arka bahçesinde, İtalya’ya karşı başkaldırının simgesi olan Ömer Muhtar’ın adıyla konuşma yapıyor, diğer yandan 16 . yüzyıldan bu yana ilk kez Türk Amiral komutasındaki Türk Donanma gemileri Kuzey Hint Denizi Limanları’na demirliyor.

İstanbul’dan, Kiev’ e son gelişimde her zaman görmeye alıştığımız Ortadoğu ve Afrika kökenli yolcuların yanı sıra çok sayıda İtalyan’ı da uçakta gördüm. Bazılarıyla sohpet ettim. THY’nin İtalya’da 6 ayrı noktaya uçmasıyla İtalyanlar mesela Napoli çıkışlı Roma aktarmalı Kiev’e geleceklerine İstanbul aktarmalı, Kiev’e gelmeye başlamışlar. Onlara hak vermek de gerek, hem rahat bir yolculuk yapıyorlar hem de güzel bir İstanbul onları bekliyor. Türkiye ile Ukrayna arasında, THY haftada 30 küsur seferi toplam altı şehir arasında gerçekleştirirken, İtalyan Alitalia yalnızca günde bir sefer Kiev-Roma uçuşu gerçekleştiriyor. THY, Avrupa’nın en iyi havayolu ödülünü alırken, hatırlanacağı üzere İtalyan bayrak taşıyıcı havayolu, birkaç yıl önce devlet desteği alarak iflastan kurtulmuştu.

İtalya, Ukrayna ilişkileri son derece iyi tempoda gelişiyor. İtalyan sermayesinin Ukrayna’da hatırı sayılır yatırımları var. Bu yatırımların başında Ukrsotbank’ı satın alan Unicredit ve bir başka İtalyan yatırımı Pravex Bank geliyor. Bunun dışında tekstil, ayakkabı, deri ve moda gibi alanlarda küçük, orta boy İtalyan işletmeleri ülkede faaliyet gösteriyor. İtalyanlar’ın, Ukrayna’daki tarıma ve tarım potansiyeline ilgisi ise kayda değer seviyede. Resmi istatistiklerde, ülkedeki İtalyan yatırımları 1 milyar $ gözükmekle beraber, İtalyan bankalarının sermayesinin, aslında Türk sermayesi olan Credit Europe, Life gibi yatırımların sermayesinin Hollanda ve başka ülkelerden geldiği gibi farklı ülkeler üzerinden gelmesi nedeniyle İtalyan doğrudan yatırım rakamının gerçekte 4 milyar $’ın üzerinde olduğu tahmin ediliyor.

Ukrayna ve İtalya arasında 2008 yılında 7 milyar $’a ulaşan dış ticaret hacmi, kriz sonrası 2010 yılında 4,5 milyar $ olarak gerçekleşmiş. Karşılıklı ticaret geçtiğimiz yıl Türkiye-Ukrayna arasında 5,1 milyar $’ın biraz üzerindeydi. İkili ilişkilerde rekor yıl olan 2008’de ise ikili dış ticaretimiz 8 milyar $’ı bulmuştu. Demek ki dış ticaretimiz aşağı yukarı İtalya-Ukrayna ticaretinin %10 üstünde seyrediyor. Ukrayna İtalya’ya demir-çelik, kimya ürünleri ve hammadde satıyor, buna karşılık makine, mobilya, tekstil, hazır giyim ve işlenmiş gıda ürünleri alıyor. Aynı ticari kalemler Ukrayna-Türkiye ticaretinde de göze çarpıyor.

İtalya’da kayıtlı olarak 400 bin Ukraynalı yaşıyor, kayıtlı olmayanlarlar birlikte bu rakamın 600 binden fazla olduğu söyleniyor. İtalya’da çalışan Ukraynalılar yılda ülkelerin 4 milyar $ civarında para gönderiyorlar, bu rakam ülkeye yurtdışında çalışanların gönderdiği rakamın neredeyse yarısına eşit. Almanya’nın Türk işçileri için Avrupa’daki önemi neyse, aynı özelliğe İtalya özelinde, Ukraynalılar sahip.

Geçmişte Türkiye’dekine benzer İtalya hayranlığını, Ukrayna’da yoğun bir biçimde günümüzde görmek mümkün. Kiev’deki İtalyan Kültür Merkezi’nin tüm dünyada aynı zamanda yapılan İtalyanca sınavlarına girdiğimde benim dışında yalnızca bir Ukraynalı erkeğin sınavlara katıldığını görmüştüm. Belli ki İtalyanca, genç Ukraynalı kızlar için bir umut. Belki İtalya’da yaşayan akrabalarının yanına gitmek, belki bu hayran oldukları ülkede okumak belki de bir İtalyan ile hayatlarını birleştirerek yeni bir yaşama başlamak için.

İtalya mallarının ve markalarının Ukrayna’da ve bu coğrafyada imajı çok güçlü. Bundan dolayı aynı nitelikteki hatta daha kaliteli bir Türk malı, bir İtalyan ürününe göre %30-40 daha ucuz satılıyor. Bu da bizim İtalya’dan 50-60 yıl sonra başladığımız sanayileşme ve yine onlarca yıl sonra başladığımız imaj çalışmalarının bıraktığı boşluktan kaynaklanıyor. Türkiye girişimci ruhuyla, dinamik iş yaşamı, eğitimli ve genç nüfusuyla 10 yıl içerisinde bu açığı kapatacak ve bölge ülkelerinin en önemli ticari partneri haline gelecektir. Bu da yalnızca ekonomik göstergelerle değil, bu göstergelerin sosyal, kültürel, santasal ve sportif ilişkilerle taçlandırıldığı bir anlayışla gerçekleşecektir.

 

Burak PEHLİVAN

Aşağıdaki butonları tıklayarak, yazıyı arkadaşlarınızla paylaşın!

Leave a Comment

Previous post:

Next post: